Πάντα πίστευα και πιστεύω πως οι καλύτεροι πρεσβευτές στα θέματα των αναπήρων είναι οι ίδιοι οι ανάπηροι. Εκφράζοντας τις απόψεις μου, ξέρω πως απευθύνομαι σε ανθρώπους, που μακροχρόνια συνεργάζονται μεταξύ τους, για να βοηθήσουν κάποιον άλλον, τον ανάπηρο, μπορεί μαζί και τον γονιό του... Αυτή, την άλλη πλευρά θα προσπαθήσω να ερμηνεύσω, όσο μου το επιτρέπουν οι δυνάμεις μου πια... Και χωρίς πάντα να το θέλω, θα σκέπτομαι πως απευθύνομαι σε "θεραπευτές”.
Είναι δύσκολο να αναφέρεσαι σ’ ένα θέμα, που για σένα έχει τον πολύ προσωπικό του χαρακτήρα... Και γίνεται περισσότερο επώδυνο να μιλάς γι' αυτά τα θέματα, όταν σαν ενήλικος πια, με την αναπηρία...