Η ψυχική ασθένεια συνυπάρχει με τον άνθρωπο από τη στιγμή που ο ίδιος κοινωνικοποιήθηκε. Η ίδια, μάλιστα, η φύση της ψυχικής νόσου και πιο συγκεκριμένα της σχιζοφρενικής ψύχωσης (άγχος, πίεση, βραδύτητα, παθητικότητα κλπ.) στερεί από τους νέους σημαντικά εφόδια βασικής εκπαίδευσης και γενικότερα στοιχεία προσωπικών ικανοτήτων.
Οι ελλείψεις αυτές τούς συνοδεύουν ακόμα και όταν έχουν επιτύχει ένα σημαντικό βαθμό λειτουργικότητας με τη βοήθεια της θεραπείας που ακολουθούν, αποτελώντας, με αυτόν τον τρόπο, ανασταλτικό παράγοντα της ομαλής κοινωνικής τους επανένταξης και της απορρόφησης τους από την αγορά εργασίας καθώς και την αιτία ...