Με μεγάλη ευχαρίστηση αποδέχθηκα την τιμητική για μένα πρόταση να παρουσιάσω το έργο της Ανωτέρας Σχολής Κοινωνικής Εργασίας του ΙΑΚΕ (πρώην ΧΕΝ). Η Σχολή αυτή έδωσε τις πρώτες κοινωνικές λειτουργούς που εκπαιδεύτηκαν στην Ελλάδα, και υπήρξε η "μακροβιότερη" Σχολή στο χώρο της εκπαίδευσης των κοινωνικών λειτουργών. Συνέβαλε ουσιαστικά στις προσπάθειες να μπουν τα θεμέλια, όχι μόνο της εκπαίδευσης, αλλά και του ίδιου του επαγγέλματος. Στελέχωσε με αποφοίτους της όλους ανεξαιρέτως τους τομείς των κοινωνικών υπηρεσιών. Η αναδρομική παρουσίαση της Σχολής και του έργου που επιτελέστηκε δεν είναι εγχείρημα απλό. Πρώτ' απ' όλα υπάρχει ο κίνδυνος να μην είμαι όσο χρειάζεται αντικειμενική. Η αναδρομή αυτή, εκ των πραγμάτων με αναγκάζει να αναβιώσω μνήμες και συναισθήματα μιας ολόκληρης επαγγελματικής ζωής. Άνθρωποι, φίλοι αγαπημένοι –πολλοί δεν υπάρχουν πια– γεγονότα και καταστάσεις γεμάτες ένταση και πάθος, ό,τι τέλος εμπεριέχεται στη μακροχρόνια και κοπιαστική προσπάθεια να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για μια σωστή επιστημονικά εκπαίδευση για το νέο επάγγελμα του κοινωνικού λειτουργού στη χώρα μας.